Τρόπος Ζωής

Τα πέντε πιο τρομακτικά χαμόγελα στην ιστορία του κινηματογράφου

Ως επί το πλείστον, το χαμόγελο υποτίθεται ότι μεταφέρει συναισθήματα χαράς και ικανοποίησης, αλλά ο κινηματογράφος έχει τον τρόπο να χρησιμοποιεί τα πιο χαρούμενα συναισθήματα στο ανθρώπινο φάσμα ως μέσο για να εκφράση την απόλυτη κακία.

Οι άνθρωποι μπορεί να χαμογελούν όταν είναι χαρούμενοι, αλλά πολλοί χαρακτήρες της οθόνης έχουν κερδίσει την ευτυχία κάνοντας μερικά πραγματικά τρομερά πράγματα και δεν λείπουν δολοφόνοι ταινιών που δεν αγαπούν τίποτα περισσότερο από το να χαμογελάνε αφότου έχουν διαπράξει κάποιο φρικτό έγκλημα.

Αν κάποιος έβλεπε τις ακόλουθες πέντε εκφράσεις από την άλλη πλευρά ενός δωματίου, η πρώτη αντίδραση θα ήταν να ανατριχιάσει.

Ακολουθούν τα πιο ανατριχιαστικά χαμόγελα στην ιστορία του σινεμά:

5. The Man Who Laughs (Paul Leni, 1928)

Η τραγική φιγούρα έμεινε μόνιμα παραμορφωμένη από έναν χειρουργό που ακρωτηρίαζε παιδιά κατόπιν εντολής του βασιλιά, με τον Gwynplaine να αναγκάζεται να μπει σε ένα περιοδεύον τσίρκο λόγω της παράξενης εμφάνισής του. Δεν προσπαθεί ενεργά να τρομάξει τους ανθρώπους, αλλά είναι ένα φυσικό υποπροϊόν της τραγωδίας που έζησε.

4. Psycho (Alfred Hitchcock, 1960)

Ο Νόρμαν Μπέιτς του Άντονι Πέρκινς είναι λίγο λυπημένος και ηττημένος, όπως παρουσιάζεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας μέχρι να αποδειχθεί ότι αυτός και η υπερβολικά δολοφονική μητέρα του είναι ένα και το αυτό. Πάσχοντας από διαταραχή προσωπικότητας, προσπαθεί να προστατεύσει τον εαυτό του με ένα «χαμόγελο».

3. The Omen (Richard Donner, 1976)

Όντας ο ίδιος ο γιος του διαβόλου, έχει τα δικά του μοναδικά προνόμια, κάτι που ο νεαρός Damien ξεκαθαρίζει απόλυτα στην τελευταία σκηνή του κλασικού τρόμου του Richard Donner. Αυτό το χαμόγελο αξίζει πολλά.

2. A Clockwork Orange (Stanley Kubrick, 1971)

Η πρώτη κιόλας σκηνή που τράβηξε ο Stanley Kubrick στο A Clockwork Orange είναι ένα κακόβουλο χαμόγελο που σχηματίζεται στα χείλη του Alex του Malcom McDowell, κάτι που είναι ένα πολύ δυνατό σημάδι για τα πράγματα που θα ακολουθήσουν.

1. No Country for Old Men (Joel and Ethan Coen, 2007)

Έχοντας ήδη διαπράξει έναν φόνο πριν δραπετεύσει από την κράτηση, ο Χαβιέ Μπαρδέμ είχε ήδη επιδείξει την ψυχρή, υπολογισμένη και αδιάφορη φύση του Anton Chigurh τη δεύτερη φορά που εμφανίστηκε στο No Country for Old Men. Ωστόσο, είναι το χαμόγελο που σπρώχνει τον χαρακτήρα στη σφαίρα της χειρότερης κακίας όλων των εποχών, επειδή ο χαρακτήρας δεν έχει κανέναν ανθρώπινο συναίσθημα.

Με πληροφορίες από: Pearly whites and black hearts: the five most villainous smiles in movie history

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button